Als je president Donald Trump van de Verenigde Staten op \u00e9\u00e9n ding kunt vertrouwen, dan is het wel zijn vermogen om handelsoorlogen te beginnen door middel van tariefverhogingen. In januari 2018, in zijn eerste ambtstermijn, kondigde Trump tarieven van 30% aan op zonnepanelen uit China om de handelstekorten met zijn handelspartners te verkleinen. Dit gebeurde na het mislukken van de 100-dagen handelsbesprekingen tussen beide landen.<\/p>\n\n\n\n
In april vergeldde Beijing met 15% heffingen op stalen buizen, wijn, noten en fruit ge\u00efmporteerd uit de Verenigde Staten. China legde ook een heffing op van 24% op Amerikaans varkensvlees en zeven andere producten. De tit-for-tat tariefverhogingen gingen nog minstens vier rondes door.<\/p>\n\n\n\n
Minder dan twee weken na het afleggen van de ambtseed voor zijn tweede termijn, sloeg Trump opnieuw toe met ingrijpende tarieven gericht op de import van Chinese fabrikanten. Na verschillende ronden van tit-for-tat in de nieuwe tarievenoorlog, hebben de Verenigde Staten en China een wapenstilstand van 90 dagen afgekondigd. De tijdelijke wapenstilstand - een soort wapenstilstand - zorgde ervoor dat de meeste heffingen werden teruggeschroefd.<\/p>\n\n\n\n
Na dagen van hevige tarievenoorlogen tussen de Verenigde Staten en China zijn beide landen een tijdelijke wapenstilstand van 90 dagen overeengekomen. Ook rolden de VS hun tariefverhogingen op goederen van Chinese fabrikanten terug van 145% naar 30%, terwijl Beijing de tarieven terugbracht van 125% naar 10%. De pauze van 90 dagen loopt in juli af.<\/p>\n\n\n\n
Hoewel de VS hun wederzijdse tariefverhogingen tijdelijk hebben laten vallen, blijven de basisheffingen van 10% op goederen uit alle landen die de Verenigde Staten binnenkomen, bestaan. Dit betekent dat importeurs en consumenten nog steeds iets meer zullen betalen voor overzeese goederen.<\/p>\n\n\n\n
| Land<\/th> | Tarief<\/th><\/tr> | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mexico\/Canada<\/td> | 25% op goederen die niet onder het handelspact USMCA vallen*<\/strong> 10% over energie en potas<\/td><\/tr>| China<\/td> | 30% op alle goederen die naar de VS gaan tot het einde van de wapenstilstand van 90 dagen (of afbreken van de onderhandelingen)<\/td><\/tr> | Thailand<\/td> | Wordt geconfronteerd met 36% op alle goederen als de wapenstilstand in juli afloopt<\/td><\/tr> | Singapore<\/td> | 10% op alle goederen die in de VS worden ge\u00efmporteerd.<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n | *<\/strong>Landbouw en voedingsmiddelen, elektrische apparatuur, elektronische productie, kleding en schoeisel, chemicali\u00ebn, machines en apparatuur, en medische apparatuur en farmaceutische producten vallen allemaal onder de USMCA en genieten een tarief van 0%.<\/em><\/p>\n\n\n\n Amerikaanse fabrikanten die afhankelijk zijn van Chinese technologiebedrijven kunnen tijdelijk opgelucht ademhalen. De wapenstilstand maakt ook de weg vrij voor gesprekken tussen afgevaardigden van beide landen. Er is echter geen garantie dat president Trump niet eenzijdig nieuwe heffingen zal aankondigen voordat de wapenstilstand van 90 dagen afloopt.<\/p>\n\n\n\n Volgens president Trump is het doel van de tariefverhogingen om fabrikanten te dwingen hun activiteiten in de Verenigde Staten te lokaliseren. Volgens de president is dat de enige manier om banen te cre\u00ebren voor de krioelende Amerikaanse bevolking.<\/p>\n\n\n\n Bijgevolg moeten Amerikaanse fabrikanten een van twee opties kiezen. Of ze lokaliseren hun activiteiten en gaan om met de hoge binnenlandse arbeids- en huurkosten of ze werken samen met Chinese technologiebedrijven en Zuidoost-Aziatische leveranciers en betalen hogere heffingen.<\/p>\n\n\n\n Fabrikanten in de Verenigde Staten die alleen vertrouwen op Chinese technologiebedrijven die in China zijn gevestigd, besparen enorm op arbeidskosten. Al deze winst kan echter verloren gaan door hogere tarieven. De prijs van hun producten kan dan nog steeds niet concurrerend genoeg zijn om te gedijen op de Amerikaanse markt.<\/p>\n\n\n\n Afgezien van de tariefverhogingen heeft de Chinese regering exportvergunningen verplicht gesteld voor bepaalde zeldzame aardelementen die van cruciaal belang zijn voor moderne technologie, waaronder elektrische auto's. Deze controles zijn gericht op specifieke zware zeldzame aardmetalen (bijv. dysprosium en terbium) en vereisen verklaringen van eindgebruikers om militair gebruik te voorkomen. Hoewel voorrang wordt gegeven aan toegang voor civiele toepassingen die aan de regels voldoen, kunnen niet-Chinese bedrijven grondstoffen verkrijgen als hun eindgebruik in overeenstemming is met China's criteria voor nationale veiligheid.Veel Amerikaanse fabrikanten blijven worstelen met het vinden van een balans tussen arbeidskosten en tarieven. De oplossing voor dit dilemma ligt echter in investeringen of partnerschappen met overzeese fabrieken die door China worden gefinancierd, en hier is waarom.<\/p>\n\n\n\n De lancering van de Gemaakt in China 2025<\/em> (MC2025) in 2015 en het ondersteunende beleid dat daarop volgde, waren gericht op het verbeteren van de Chinese technologie om wereldwijd te kunnen concurreren. Importvervanging, inheemse innovatie en sterkere productiecapaciteit zijn enkele van de beleidsdoelstellingen.<\/p>\n\n\n\n China hoopt tegen 2025 70% van zijn basismaterialen en onderdelen in eigen land te produceren. Daarnaast hoopt het zijn productiecycli, operationele kosten en productdefecten in dezelfde periode te halveren. Deze voordelen strekken zich uit tot Chinese overzeese fabrieken, wat goed nieuws is voor Amerikaanse fabrikanten. Door China gefinancierde overzeese bedrijven brengen kosten en risico's in balans door middel van de volgende initiatieven:<\/p>\n\n\n\n Het verplaatsen van productieactiviteiten naar het buitenland brengt vaak hogere arbeids- en operationele kosten met zich mee. Fabrieken in het buitenland met Chinese steun vinden een balans in de kosten door niet-kritieke onderdelen van hun lokale markten te betrekken in plaats van ze van overzee te verschepen. Door onderdelen lokaal in te kopen, besparen deze bedrijven transportkosten en passen ze zich aan de lokale economie aan. Deze kostenbesparende strategie helpt bij het maken van producten met concurrerende prijzen.<\/p>\n\n\n\n Een deel van het succes van Chinese fabrikanten in het buitenland is hun vermogen om te innoveren op basis van de lokale omstandigheden en technologie\u00ebn van hun gastlanden. Ze doen dit door samen te werken met lokale partners in onderzoek en\/of ontwikkeling en lokale professionals in dienst te nemen om een samenwerkend en effici\u00ebnt ecosysteem te cre\u00ebren.<\/p>\n\n\n\n Een van de manieren waarop overzeese fabrieken met Chinese steun het risico op beleidswijzigingen vermijden, is door eerst de regelgeving van hun gastland te begrijpen en zich erin te mengen. In de meeste gevallen gaan ze in gesprek met vakbonden, overheidsfunctionarissen, lokale belanghebbenden en gemeenschapsleiders om vertrouwen en wederzijds respect op te bouwen.<\/p>\n\n\n\n Terwijl ze ernaar streven om niet-kritieke materialen lokaal in te kopen, maken Chinese technologiebedrijven ook plannen voor onderbrekingen in de toeleveringsketen en geopolitieke spanningen die hun productieactiviteiten aan de grond kunnen houden door middel van scenario's voor het omschakelen van productiecapaciteit.<\/p>\n\n\n\n Fabrikanten in de Verenigde Staten die hun productie of toeleveringsketen naar het buitenland willen verplaatsen om de arbeidskosten te verlagen, zullen Noord-Amerika, China en Zuidoost-Azi\u00eb als haalbare alternatieven zien. Er zijn echter voor- en nadelen verbonden aan het kiezen van de ene regio boven de andere. Dat leidt tot een dilemma over hoe de optimale keuze voor een toeleveringsketen te bepalen.<\/p>\n\n\n\n |